弟子规全文拼音版-直接打印

弟子规全文拼音版-直接打印《弟子规》原名《训蒙文》，为清代李毓秀所作，后经贾存仁修订改编，是一部教导儿童行为规范与道德修养的蒙学经典。其内容浅显易懂，朗朗上口，核心思想根植于中华传统文化中的孝悌仁爱、谨言慎行等美德。为方便初学者，尤其是儿童认读学习，特整理此全文拼音版，希望能为传统文化的传承尽一份绵薄之力。建议家长或老师可陪同学习，结合释义，帮助孩子更好地理解和践行其中的道理。总叙(zǒngxù)dìzǐguīshèngrénxùn弟子规，圣人训。shǒuxiàotìcìjǐnxìn首孝悌，次谨信。fànàizhòngérqīnrén泛爱众，而亲仁。yǒuyúlìzéxuéwén有余力，则学文。入则孝(rùzéxiào)fùmǔhūyìngwùhuǎn父母呼，应勿缓。fùmǔmìngxíngwùlǎn父母命，行勿懒。fùmǔjiàoxūjìngtīng父母教，须敬听。fùmǔzéxūshùn承父母责，须顺承。dōngzéwēnxiàzéqìng冬则温，夏则凊。chénzéxǐnghūnzédìng晨则省，昏则定。chūbìgàofǎnbìmiàn出必告，反必面。jūyǒuchángyèwúbiàn居有常，业无变。shìsuīxiǎowùshànwéi事虽小，勿擅为。gǒushànwéizǐdàokuī苟擅为，子道亏。wùsuīxiǎowùsīcáng物虽小，勿私藏。gǒusīcángqīnxīnshāng苟私藏，亲心伤。qīnsuǒhàolìwèijù亲所好，力为具。qīnsuǒwùjǐnwèiqù亲所恶，谨为去。shēnyǒushāngyíqīnyōu身有伤，贻亲忧。déyǒushāngyíqīnxiū德有伤，贻亲羞。qīnàiwǒxiàohénán亲爱我，孝何难。qīnzēngwǒxiàofāngxián亲憎我，孝方贤。qīnyǒuguòjiànshǐgěng亲有过，谏使更。yíwúsèróuwúshēng怡吾色，柔吾声。jiànbùrùyuèfùjiàn谏不入，悦复谏。háoqìsuítàwúyuàn号泣随，挞无怨。qīnyǒujíyàoxiāncháng亲有疾，药先尝。zhòuyèshìbùlíchuáng昼夜侍，不离床。sāngsānniánchángbēiyè丧三年，常悲咽。jūchùbiànjiǔròujué居处变，酒肉绝。sāngjìnlǐjìjìnchéng丧尽礼，祭尽诚。shìsǐzhěrúshìshēng事死者，如事生。出则悌(chūzétì)xiōngdàoyǒudìdàogōng兄道友，弟道恭。xiōngdìmùxiàozàizhōng兄弟睦，孝在中。cáiwùqīngyuànhéshēng财物轻，怨何生。yányǔrěnfènzìmǐn言语忍，忿自泯。huòyǐnshíhuòzuòzǒu或饮食，或坐走。zhǎngzhěxiānyòuzhěhòu长者先，幼者后。zhǎnghūrénjídàijiào长呼人，即代叫。rénbùzàijǐjídào人不在，己即到。chēngzūnzhǎngwùhūmíng称尊长，勿呼名。duìzūnzhǎngwùxiàn能对尊长，勿见能。lùyùzhǎngjíqūyī路遇长，疾趋揖。zhǎngwúyántuìgōnglì长无言，退恭立。qíxiàmǎchēbùyíng骑下马，乘下舆。guòyóudàibǎibùyú过犹待，百步余。zhǎngzhělìyòuwùzuò长者立，幼勿坐。zhǎngzhězuòmìngnǎizuò长者坐，命乃坐。zūnzhǎngqiánshēngyàodī尊长前，声要低。dībùwénquèfēiyí低不闻，却非宜。jìnbìqūtuìbìchí进必趋，退必迟。wènqíànduìbùyí问起对，视勿移。shìzhūfùrúshìfù事诸父，如事父。shìzhūxiōngrúshìxiōng事诸兄，如事兄。谨(jǐn)zhāoqǐzǎoyèmiánchí朝起早，夜眠迟。lǎoyìzhìxīcǐshí老易至，惜此时。chénbùguànlìbùzheng晨必盥，兼漱口。biànniàohuízhéjìngshǒu便溺回，辄净手。guānbìzhèngniǔbìjié冠必正，纽必结。wàyǔlǚjùjǐnqiè袜与履，俱紧切。zhìguānfúyǒudìngwèi置冠服，有定位。wùluàndùnzhì污秽勿乱顿，致污秽。yīguìjiébúguìhuá衣贵洁，不贵华。shàngxúnfènxiàchēngjiā上循分，下称家。duìyǐnshíwùjiǎnzé对饮食，勿拣择。shíshìkěwùguòzé食适可，勿过则。niánfāngshàowùyǐnjiǔ年方少，勿饮酒。yǐnjiǔzuìzuìwéichǒu饮酒醉，最为丑。bùcōngrónglìbùjìng步从容，立端正。yīshēnyuánbàigōngjìng揖深圆，拜恭敬。wùjiànyùwùbǒyǐ勿践阈，勿跛倚。wùjījùwùyáobì勿箕踞，勿摇髀。huǎnjiēliánwùyǒushēng缓揭帘，勿有声。kuānzhuǎnwānwùjīnglíng宽转弯，勿触棱。zhíxíngdàorùxíngmén执虚器，如执盈。rùxūshìrúyǒurén入虚室，如有人。shìwùmángwùqīngluàn事勿忙，勿慌乱。wùwèinánwùqīnglüè勿畏难，勿轻略。dòunàochǎngjuéwùjìn斗闹场，绝勿近。xíanhuàchǔjuéwùwèn邪僻事，绝勿问。jiāngrùménwènshú存将入门，问孰存。jiāngshàngtángshēngbìyáng将上堂，声必扬。rénwènshuíduìyǐmíng人问谁，对以名。wúyǔwǒbùfēnmíng吾与我，不分明。yòngrénwùxūmíngqiú用人物，须明求。tǎngbùwènjíwéitōu倘不问，即为偷。jièrénwùjíshíhuán借人物，及时还。rénjièwùyǒuwùqiān人借物，有勿悭。信(xìn)fánchūyánxìnwéixiān凡出言，信为先。zhàyǔwàngxīkěyān诈与妄，奚可焉。huàshuōduōbùrúshǎo话说多，不如少。wéiqíshìwùnìngqiǎo惟其是，勿佞巧。jiānbìxìnshùbìgōng奸巧语，秽污词。shìjǐngqìqièjièzhī市井气，切戒之。jiànrénshànjísīqí见人善，即思齐。zòngqùyuǎnyǐjiànjī纵去远，以渐跻。jiànrénèjínèixǐng见人恶，即内省。yǒuzégǎiwújiājǐng有则改，无加警。wéidéxuéwéicáiyì唯德学，唯才艺。bùrúréndāngzìlì不如人，当自砺。ruòyīfùruòyǐnshí若衣服，若饮食。bùrúrénwùshēngqī不如人，勿生戚。wénguònùwényùlè闻过怒，闻誉乐。sǔnyǒuláiyìyǒuquè损友来，益友却。wényùkǒngwénguòxīn闻誉恐，闻过欣。zhíliàngshījiànxiāngqīn直谅士，渐相亲。wúxīnfēimíngwéicuò无心非，名为错。yǒuxīnfēimíngwéiè有心非，名为恶。guònénggǎiguīyúwú过能改，归于无。tǎngyǎnshìzēngyìgū倘掩饰，增一辜。泛爱众(fànàizhòng)fánshìrénjiēxūài凡是人，皆须爱。tiāntóngfùdìtóngzài天同覆，地同载。xìnggāozhěmíngzìgāo行高者，名自高。rénsuǒzhòngfēimàogāo人所重，非貌高。cáidàzhěwàngzìdà才大者，望自大。rénsuǒfúfēiyándà人所服，非言大。jǐyǒu能cáiwùzìsī己有能，勿自私。rényǒunéngwùqīngzǐ人有能，勿轻訾。wùchǎnfùwùjiàopín勿谄富，勿骄贫。wùyàngùwùxǐxīn勿厌故，勿喜新。rénbùxiánwùshìjiǎo人不闲，勿事搅。rénbùānwùhuàrǎo人不安，勿话扰。rényǒuduǎnqièmòjiē人有短，切莫揭。rényǒusīqièmòshuō人有私，切莫说。dàorénshànjíshìshà