弟子规正版全文-带拼音

弟子规正版全文-带拼音《弟子规》作为中华传统文化中启蒙养正、教育子弟敦伦尽份、防邪存诚的经典读物，其文字浅显易懂，内容贴近生活，影响深远。本文将呈现其正版全文，并附上精准拼音，以期助益于有志于学习传统文化者，特别是青少年的启蒙教育与品德修养。弟子规书名浅释“弟子”，广义而言，泛指所有追求学问、砥砺品行的人，非特指年幼者。“规”，即规范、准则。《弟子规》便是教导我们如何待人接物、修身治学的基本行为规范。全文带拼音总叙(zǒngxù)dìzǐguīshèngrénxùn弟子规，圣人训。shǒuxiàotìcìjǐnxìn首孝悌，次谨信。fànàizhòngérqīnrén泛爱众，而亲仁。yǒuyúlìzéxuéwén有余力，则学文。入则孝(rùzéxiào)fùmǔhūyìngwùhuǎn父母呼，应勿缓。fùmǔ命mìngxíngwùlǎn父母命，行勿懒。fùmǔjiàoxūjìngtīng父母教，须敬听。fùmǔzéxūshùn承父母责，须顺承。dōngzéwēnxiàzéqìng冬则温，夏则凊。chénzéxǐnghūnzédìng晨则省，昏则定。chūbìgàofǎnbìmiàn出必告，反必面。jūyǒuchángyèwúbiàn居有常，业无变。shìsuīxiǎowùshànwéi事虽小，勿擅为。gǒushànwéizǐdàokuī苟擅为，子道亏。wùsuīxiǎowùsīcáng物虽小，勿私藏。gǒusīcángqīnxīnshāng苟私藏，亲心伤。qīnsuǒhàolìwèijù亲所好，力为具。qīnsuǒwùjǐnwèiqù亲所恶，谨为去。shēnyǒushāngyíqīnyōu身有伤，贻亲忧。déyǒushāngyíqīnxiū德有伤，贻亲羞。qīnàiwǒxiàohénán亲爱我，孝何难。qīnzēngwǒxiàofāngxián亲憎我，孝方贤。qīnyǒuguòjiànshǐgěng亲有过，谏使更。yíwúsèróuwúshēng怡吾色，柔吾声。jiànbùrùyuèfùjiàn谏不入，悦复谏。háoqìsuítàwúyuàn号泣随，挞无怨。qīnyǒujíyàoxiāncháng亲有疾，药先尝。zhòuyèshìbùlíchuáng昼夜侍，不离床。sāngsānniánchángbēiyè丧三年，常悲咽。jūchùbiànjiǔròujué居处变，酒肉绝。sāngjìnlǐjìjìnchéng丧尽礼，祭尽诚。shìsǐzhěrúshìshēng事死者，如事生。出则悌(chūzétì)xiōngdàoyǒudìdàogōng兄道友，弟道恭。xiōngdìmùxiàozàizhōng兄弟睦，孝在中。cáiwùqìyuànhéshēng财物轻，怨何生。yányǔrěnfènzìmǐn言语忍，忿自泯。huòyǐnshíhuòzuòzǒu或饮食，或坐走。zhǎngzhěxiānyòuzhěhòu长者先，幼者后。zhǎnghūrénjídàijiào长呼人，即代叫。rénbùzàijǐjídào人不在，己即到。chēngzūnzhǎngwùhūmíng称尊长，勿呼名。duìzūnzhǎngwùxiàn能对尊长，勿见能。lùyùzhǎngjíqūyī路遇长，疾趋揖。zhǎngwúyántuìbìqū长无言，退必趋。qíxiàmǎchēbùyíng骑下马，乘下车。guòyóudàibǎibùyú过犹待，百步余。zhǎngzhělìyòuwùzuò长者立，幼勿坐。zhǎngzhězuòmìngnǎizuò长者坐，命乃坐。jìnbìqūtuìbìchí进必趋，退必迟。wènqíànduìchēngzhī问起对，视勿移。shìzhūfùrúshìfù事诸父，如事父。shìzhūxiōngrúshìxiōng事诸兄，如事兄。谨(jǐn)zhāoqǐzǎoyèmiánchí朝起早，夜眠迟。lǎoyìzhìxīcǐshí老易至，惜此时。chuānyīfúguānzhěngqì穿衣服，冠整齐。zhìguànjiéyǒuchángshī置冠结，有常时。wàiguānmiànnèizhèngxīn外观面，内正心。bìlǚjiébiànwùlì婢仆洁，变勿历。zhǔrénwùwùqiúbiàn主人物，勿求辨。gǒurúshìzìzēngsǔn苟如是，自增损。zǎochénxǐbiànniàohuí早晨洗，便溺回。biànguànyīzhéjìngqiē便盥衣，辄净挈。guānbìzhèngniǔbìjié冠必正，纽必结。wàyǔlǚjùjǐnqiè袜与履，俱紧切。zhìyúfànwùjiǎnzé置于饭，勿拣择。食适可，勿过则。nánbùyínnǚbùchī男不淫，女不痴。shǒubùmōtóufùbùxián手不摸头，足不跣。zhījǐmíngwùwènrén知己名，勿问人。wènrénxìngdìngxiānmíng问人姓，定先名。wènjīnwǎngqiěxúnsù问今往，且循循。shìqǔzhězhòngqiěqīng事取者，重且轻。wùjiànyùwùbǒngpīng勿践阈，勿跛倚。勿箕踞，勿摇髀。huòxíngyánwùjùjí或行言，勿俱疾。zhòngzàidāngwùqīngyì重在当，勿轻易。jiànrénshànjísīqí见人善，即思齐。zòngqùyuǎnyǐjiànjī纵去远，以渐跻。jiànrénèjínèixǐng见人恶，即内省。yǒuzégǎiwújiājǐng有则改，无加警。wéidéxuéwéicáiyì唯德学，唯才艺。bùrúréndāngzìlì不如人，当自砺。ruòyīfúruòyínshí若衣服，若饮食。bùrúrénwùshēngqī不如人，勿生戚。wénguònùwényùlè闻过怒，闻誉乐。sǔnyǒuláiyìyǒuquè损有来，益有缺。wényùkǒngwénguòxīn闻誉恐，闻过欣。zhíliàngshījiànxiāngqīn直谅士，渐相亲。wúxīnfēimíngwéicuò无心非，名为错。yǒuxīnfēimíngwéiè有心非，名为恶。guònénggǎiguīyúwú过能改，归于无。tǎngyǎnshìzēngyìgū倘掩饰，增一辜。信(xìn)fánchūyánxìnwéixiān凡出言，信为先。zhàyǔwàngxīkěyān诈与妄，奚可焉。huàshuōduōbùrúshǎo话说多，不如少。wéiqíshìwùnìngqiǎo唯其是，勿佞巧。jiānbìxìnshùbìgōng奸必信，术必工。shìfēiyíwùqīngyán事非宜，勿轻言。gǒuqīngyánzìránkuī苟轻言，自然亏。wùqīngnuònuòbìtuō勿轻诺，诺必托。gǒuqīngnuòjìntuìcuò苟轻诺，进退错。jiànrénshànjísīqí见人善，即思齐。zòngqùyuǎnyǐjiànjī纵去远，以渐跻。jiànrénèjínèixǐng见人恶，即内省。yǒuzégǎiwújiājǐng有则改，无加警。wéidéxuéwéicáiyì唯德学，唯才艺。bùrúréndāngzìlì不如人，当自砺。ruòyīfúruòyínshí若衣服，若饮食。bùrúrénwùshēngqī不如人，勿生戚。wénguònùwényùlè闻过怒，闻誉乐。sǔnyǒuláiyìyǒuquè损有来，益有缺。wényùkǒngwénguòxīn闻誉恐，闻过欣。zhíliàngshījiànxiāngqīn直谅士，渐相亲。wúxīnfēimíngwéicuò无心非，名为错。yǒuxīnfēimíngwéiè有心非，名为恶。guònénggǎiguīyúwú过能改，归于无。tǎngyǎnshìzēngyìgū倘掩饰，增一辜。泛爱众(fànàizhòng)fánshìrénjiēxūài凡是人，皆须爱。tiāntóngfùdìtóngzài天同覆，地同载。xìnggāozhěmíngzìgāo行高者，名自高。rénsuǒzhòngfēimàogāo人所重，非貌高。cáidàzhěwàngzìdà才大者，望自大。rénsuǒfúfēiyándà人所服，非言大。jǐyǒu能bùxiànshī己有能，勿献技。rényǒ