弟子规(拼音版)(精)市赛

dìǐguī弟子规ǒngù

【总叙】dìǐguīshèngrénùn弟子规圣人训Shǒuiàotìcìjǐnìn首孝悌次谨信fànàihòngérqīnrén泛爱众而亲仁yǒuyúlìéuéwén有余力则学文rùéiào

【入则孝】fùmǔhūyìnɡwùhuǎn父母呼应勿缓fùmǔmìnɡínɡwùlǎn父母命行勿懒fùmǔjiàoūjìnɡtīnɡ父母教须敬听fùmǔéūshùnchénɡ父母责须顺承dōnɡéwēniàéqìnɡ冬则温夏则凊chénéǐnɡhūnédìnɡ晨则省昏则定chūbìɡùfǎnbìmiàn出必告反必面jūyǒuchánɡyèwúbiàn居有常业无变shìsuīiǎowùshànwéi事虽小勿擅为ɡǒushànwéiǐdàouī苟擅为子道亏wùsuīiǎowùsīcánɡ物虽小勿私藏ɡǒusīcánɡqīnīnshānɡ苟私藏亲心伤qīnsuǒhàolìwèijù亲所好力为具qīnsuǒwùjǐnwèiqù亲所恶谨为去shēnyǒushānɡyíqīnyōu身有伤贻亲忧déyǒushānɡyíqīniū德有伤贻亲羞qīnàiwǒiàohénán亲爱我孝何难qīnēnɡwǒiàofānɡián亲憎我孝方贤

qīnyǒuɡuòjiànshǐɡēnɡ亲有过谏使更yíwúsèróuwúshēnɡ怡吾色柔吾声jiànbúrùyuèfùjiàn谏不入悦复谏háoqìsuítàwúyuàn号泣随挞无怨qīnyǒujíyàoiānchánɡ亲有疾药先尝hòuyèshìbùlíchuánɡ昼夜侍不离床sānɡsānniánchánɡbēiyè丧三年常悲咽jūchùbiànjiǔròujué居处变酒肉绝sānɡjìnlǐjìjìnchénɡ丧尽礼祭尽诚shìsǐhěrúshìshēnɡ事死者如事生chū

é

tì

【出则悌】iōngdàoyǒudìdàogōng兄道友弟道恭iōngdìmùiàoàihōng兄弟睦孝在中Cáiwùqīngyuànhéshēng财物轻怨何生yányǔrěnfènìmǐn言语忍忿自泯

huòyǐnshíhuòuòǒu或饮食或坐走hǎnghěiānyòuhěhòu长者先幼者后hǎnghūrénjídàijiào长呼人即代叫rénbùàijǐjídào

人不在已即到

chēngūnhǎngwùhūmíng称尊长勿呼名duìūnhǎngwùiànnéng

对尊长勿见能

lùyùhǎngjíqūyī路遇长疾趋揖hǎngwúyántuìgōnglì长无言退恭立

qíiàmǎchéngiàjū

骑下马乘下车guòyóudàibǎibùyú过犹待百步余

hǎnghělìyòuwùuò长者立幼勿坐

hǎnghěuòmìngnǎiuò

长者坐命乃坐

ūnhǎngqiánshēngyàodī尊长前声要低dībùwénquèfēiyí

低不闻却非宜jìnbìqūtuìbìchí进必趋退必迟

wènqǐduìshìwùyí问起对视勿移

shìhūfùrúshìfù事诸父如事父shìhūiōngrúshìiōng事诸兄如事兄jǐn

【谨】hāoqǐǎoyèmiánchí朝起早夜眠迟lǎoyìhìīcǐshí老易至惜此时chénbìguànjiānshùǒu晨必盥兼漱口biànniàohuíhéjìngshǒu便溺回辄净手guānbìhèngniǔbìjié冠必正纽必结wàyǔlǚjùjǐnqiè袜与履俱紧切hìguānfúyǒudìngwèi置冠服有定位wùluàndùnhìwūhuì勿乱顿致污秽yīguìjiébúguìhuá衣贵洁不贵华shàngúnfèniàchènjiā上循分下称家duìyǐnshíwùjiǎné对饮食勿拣择shíshìěwùguòé食适可勿过则niánfāngshàowùyǐnjiǔ年方少勿饮酒yǐnjiǔuìuìwéichǒu饮酒醉最为丑bùcōngrónglìduānhèng步从容立端正yīshēnyuánbàigōngjìng揖深圆拜恭敬wùjiànyùwùbǒyǐ勿践阈勿跛倚wùjījùwùyáobì勿箕踞勿摇髀huǎnjiēliánwùyǒushēng缓揭帘勿有声uānhuǎnwānwùchùléng宽转弯勿触棱híūqìrúhíyíng执虚器如执盈rùūshìrúyǒurén入虚室如有人shìwùmángmángduōcuò事勿忙忙多错wùwèinánwùqīnglüè勿畏难勿轻略dòunàochǎngjuéwùjìn斗闹场绝勿近iépìshìjuéwùwèn邪僻事绝勿问jiāngrùménwènshúcún将入门问孰存jiāngshàngtángshēngbìyáng将上堂声必扬rénwènshuíduìyǐmíng人问谁对以名wúyǔwǒbùfēnmíng吾与我不分明yòngrénwùūmíngqiú用人物须明求tǎngbùwènjíwéitōu倘不问即为偷jièrénwùjíshíhuán借人物及时还hòuyǒujíjièbùnán后有急借不难ìn

【信】fánchūyánìnwéiiān凡出言信为先hàyǔwàngīěyān诈与妄奚可焉huàshuōduōbùrúshǎo话说多不如少wéiqíshìwùnìngqiǎo惟其是勿佞巧jiānqiǎoyǔhuìwūcí奸巧语秽污词shìjǐngqìqièjièhī市井气切戒之jiànwèihēnwùqīngyán见未真勿轻言hīwèidìwùqīngchuán知未的勿轻传shìfēiyíwùqīngnuò事非宜勿轻诺gǒuqīngnuòjìntuìcuò苟轻诺进退错fándàoìhòngqiěshū凡道字重且舒wùjíjíwùmóhū勿急疾勿模糊bǐshuōchángcǐshuōduǎn彼说长此说短bùguānjǐmòiánguǎn不关己莫闲管jiànrénshànjísīqí见人善即思齐òngqùyuǎnyǐjiànjī纵去远以渐跻jiànrénèjínèiǐng见人恶即内省yǒuégǎiwújiājǐng有则改无加警wéidéuéwéicáiyì唯德学唯才艺bùrúréndāngìlì不如人当自砺ruòyīfúruòyǐnshí若衣服若饮食bùrúrénwùshēngqī不如人勿生戚wénguònùwényùlè闻过怒闻誉乐sǔnyǒuláiyìyǒuquè损友来益友却wényùǒngwénguòīn闻誉恐闻过欣híliàngshìjiàniāngqīn直谅士渐相亲wúīnfēimíngwéicuò无心非名为错yǒuīnfēimíngwéiè有心非名为恶guònénggǎiguīyúwú过能改归于无tǎngyǎnshìēngyìgū倘掩饰增一辜fànàihòng

【泛爱众】fánshìrénjiēūài凡是人皆须爱tiāntóngfùdìtóngài天同覆地同载ìnggāohěmíngìgāo行高者名自高rénsuǒhòngfēimàogāo人所重非貌高cáidàhěwàngìdà才大者望自大rénsuǒfúfēiyándà人所服非言大yǐyǒunéngwùìsī己有能勿自私rénsuǒnéngwùqīngī人所能勿轻訾wùchǎnfùwùjiāopín勿谄富勿骄贫wùyàngùwùǐīn勿厌故勿喜新rénbùiánwùshìjiǎo人不闲勿事搅rénbùānwùhuàrǎo人不安勿话扰rényǒuduǎnqièmòjiē人有短切莫揭rényǒusīqièmòshuō人有私切莫说dàorénshànjíshìshàn道人善即是善rénhīhīyùsīmiǎn人知之愈思勉yángrénèjìshìè扬人恶即是恶jíhīshènhuòqiěuò疾之甚祸且作shàniāngquàndéjiējiàn善相劝德皆建guòbùguīdàoliǎnguī过不规道两亏fánqǔyǔguìfēniǎo凡取与贵分晓yǔyíduōqǔyíshǎo与宜多取宜少jiāngjiāréniānwènjǐ将加人先问己jǐbúyùjísùyǐ己不欲即速已ēnyùbàoyuànyùwàng恩欲报怨欲忘bàoyuànduǎnbàoēncháng抱怨短报恩长dàibìpúshēnguìduān待婢仆身贵端suīguìduāncíéruān虽贵端慈而宽shìfúrénīnbùrán势服人心不然lǐfúrénfāngwúyán理服人方无言qīnrén

【亲仁】tóngshìrénlèibùqí同是人类不齐liúsúhòngrénhěī流俗众仁者希guǒrénhěrénduōwèi果仁者人多畏yánbúhuìsèbúmèi言不讳色不媚néngqīnrénwúiànhǎo能亲仁无限好dérìjìnguòrìshǎo德日进过日少bùqīnrénwúiànhài不亲仁无限害iǎorénjìnbǎishìhuài小人进百事坏yúlìuéwén

【余力学文】búlìíngdànuéwén不力行但学文hǎngfúhuáchénghérén长浮华成何人dànlìíngbùuéwén但力行不学文rènjǐjiànmèilǐhēn任己见昧理真