弟子规全文带拼音

《弟子规》作为中国传统蒙学经典之一，其文字浅显易懂，内容却蕴含着深刻的教育意义，旨在教导孩童为人处世的基本规范和道德准则。时至今日，重读《弟子规》，对于我们涵养品德、规范言行仍有积极的借鉴作用。下面，我们将为您呈现《弟子规》的全文，并附上拼音，以便读者更好地诵读与理解。弟子规全文（附拼音）总叙(zǒngxù)(总叙：概述全文的主旨和学习的重要性)dìzǐguīshèngrénxùn弟子规，圣人训。shǒuxiàotìcìjǐnxìn首孝悌，次谨信。fànàizhòngérqīnrén泛爱众，而亲仁。yǒuyúlìzéxuéwén有余力，则学文。入则孝(rùzéxiào)(入则孝：讲述在家中应如何孝敬父母)fùmǔhūyìngwùhuǎn父母呼，应勿缓。fùmǔmìngxíngwùlǎn父母命，行勿懒。fùmǔjiàoxūjìngtīng父母教，须敬听。fùmǔzéxūshùnchéng父母责，须顺承。dōngzéwēnxiàzéqìng冬则温，夏则凊。chénzéxǐnghūnzédìng晨则省，昏则定。chūbìgàofǎnbìmiàn出必告，反必面。jūyǒuchángyèwúbiàn居有常，业无变。shìsuīxiǎowùshànwéi事虽小，勿擅为。gǒushànwéizǐdàokuī苟擅为，子道亏。wùsuīxiǎowùsīcáng物虽小，勿私藏。gǒusīcángqīnxīnshāng苟私藏，亲心伤。qīnsuǒhàolìwèijù亲所好，力为具。qīnsuǒwùjǐnwèiqù亲所恶，谨为去。shēnyǒushāngyíqīnyōu身有伤，贻亲忧。déyǒushāngyíqīnxiū德有伤，贻亲羞。qīnàiwǒxiàohénán亲爱我，孝何难。qīnzēngwǒxiàofāngxián亲憎我，孝方贤。qīnyǒu疾yàoxiāncháng亲有疾，药先尝。zhòuyèshìbùlíchuáng昼夜侍，不离床。sāngsānniánchángbēiyè丧三年，常悲咽。jūchùbiànjiǔròujué居处变，酒肉绝。sāngjìnlǐjìjìnchéng丧尽礼，祭尽诚。shìsǐzhěrúshìshēng事死者，如事生。出则悌(chūzétì)(出则悌：讲述在外面应如何尊敬兄长、与同辈相处)xiōngdàoyǒudìdàogōng兄道友，弟道恭。xiōngdìmùxiàozàizhōng兄弟睦，孝在中。cáiwùqìyányǔróng财物轻，怨何生。yányǔrěnfènzìmǐn言语忍，忿自泯。huòyǐnshíhuòzuòzǒu或饮食，或坐走。zhǎngzhěxiānyòuzhěhòu长者先，幼者后。zhǎnghūrénjídàijiào长呼人，即代叫。rénbùzàijǐjídào人不在，己即到。chēngzūnzhǎngwùhūmíng称尊长，勿呼名。duìzūnzhǎngwùxiàn能对尊长，勿见能。lùyùzhǎngjíqūyī路遇长，疾趋揖。zhǎngwúyántuìgōnglì长无言，退恭立。qíxiàmǎchēbùlì骑下马，乘下车。guòyóudàibǎibùyú过犹待，百步余。zhǎngzhělìyòuwùzuò长者立，幼勿坐。zhǎngzhězuòmìngnǎizuò长者坐，命乃坐。zūnzhǎngqiánshēngyàodī尊长前，声要低。dībùwénquèfēiyí低不闻，却非宜。jìnbìqūtuìbìchí进必趋，退必迟。wènqǐduìshìwùyí问起对，视勿移。shìzhūfùrúshìfù事诸父，如事父。shìzhūxiōngrúshìxiōng事诸兄，如事兄。谨(jǐn)(谨：讲述日常言行举止应谨慎规范)zhāoqǐzǎoyèmiánchí朝起早，夜眠迟。lǎoyìzhìxīcǐshí老易至，惜此时。chénbùguànlìduānzhèng晨必盥，兼漱口。biànniàohuízhéjìngshǒu便溺回，辄净手。guānbìzhèngniǔbìjié冠必正，纽必结。wàyǔlǚjùjǐnqiè袜与履，俱紧切。zhìguānfúyǒudìngwèi置冠服，有定位。wùluàndùnzhìwūhuì勿乱顿，致污秽。yīguìjiébúguìhuá衣贵洁，不贵华。shàngxúnfènxiàchènjiā上循分，下称家。duìyǐnshíwùjiǎnzé对饮食，勿拣择。食适可勿过则shíshìkěwùguòzé食适可，勿过则。niánfāngshàowùyǐnjiǔ年方少，勿饮酒。yǐnjiǔzuìzuìwéichǒu饮酒醉，最为丑。bùcōngrónglìduānzhèng步从容，立端正。yīshēnyuánbàigōngjìng揖深圆，拜恭敬。wùjiànyùwùbǒyǐ勿践阈，勿跛倚。勿箕踞勿摇髀wùjījùwùyáobì勿箕踞，勿摇髀。huǎnjiēliánwùyǒushēng缓揭帘，勿有声。kuānzhuǎnwānwùchùléng宽转弯，勿触棱。zhíxíngdàorùxíngmén执虚器，如执盈。rùxíngménrúyǒurén入虚室，如有人。shìwùmángwùqīngluàn事勿忙，忙多错。wùwèinánwùqīnglüè勿畏难，勿轻略。dòunàochǎngjuéwùjìn斗闹场，绝勿近。xiánxiáshìjuéwùwèn邪僻事，绝勿问。jiāngrùménwènshú存将入门，问孰存。jiāngshàngtángshēngbìyáng将上堂，声必扬。rénwènshuíduìyǐmíng人问谁，对以名。wúyǔwǒbùfēnmíng吾与我，不分明。yòngrénwùxūmíngqiú用人物，须明求。tǎngbùwènjíwéitōu倘不问，即为偷。jièrénwùjíshíhuán借人物，及时还。rénjièwùyǒuwùqiān人借物，有勿悭。信(xìn)(信：讲述说话做事应诚实守信)fánchūyánxìnwéixiān凡出言，信为先。zhàyǔwàngxīkěyān诈与妄，奚可焉。huàshuōduōbùrúshǎo话说多，不如少。wéiqíshìwùnìngqiǎo惟其是，勿佞巧。jiānqiǎoyǔhuìwūcí奸巧语，秽污词。shìjǐngqìqièjièzhī市井气，切戒之。jiànrénshànjísīqí见人善，即思齐。zòngqùyuǎnyǐnjìzhī纵去远，以渐跻。jiànrénèjínèixǐng见人恶，即内省。yǒuzégǎiwújiājǐng有则改，无加警。wéidéxuéwéicáiyì唯德学，唯才艺。bùrúréndāngzìlì不如人，当自砺。ruòyīfúruòyǐnshí若衣服，若饮食。bùrúrénwùshēngqī不如人，勿生戚。wénguònùwényùlè闻过怒，闻誉乐。sǔnyǒuláiyìyǒuquè损友来，益友却。wényùkǒngwénguòxīn闻誉恐，闻过欣。zhíliàngshījiànxiāngqīn直谅士，渐相亲。wúxīnfēimíngwéicuò无心非，名为错。yǒuxīnfēimíngwéiè有心非，名为恶。guònénggǎiguīyúwú过能改，归于无。tǎngyǎnshìzēngyìgū倘掩饰，增一辜。泛爱众(fànàizhòng)(泛爱众：讲述应广泛地爱护众人)fánshìrénjiēxūài凡是人，皆须爱。tiāntongfùdìtongzài天同覆，地同载。xìnggāozhěmíngzìgāo行高者，名自高。rénsuǒzhòngfēimàogāo人所重，非貌高。cáidàzhěwàngzìdà才大者，望自大。rénsuǒfúfēiyándà人所服，非言大。jǐyǒu能wùzìsī己有能，勿自私。rénsuǒnéngwùqīngzǐ人所能，勿轻訾。wùchǎnfùwùjiàopín勿谄富，勿骄贫。wùyàngùwùxǐxīn勿厌故，勿喜新。rénbùxiánwùshìjiǎo人不闲，勿事搅。rénbùānwùhuàrǎo人不安，勿话扰。rényǒuduǎnqièmòjiē人有短，切莫揭。rényǒusīqièmòshuō人有私，切莫说。dàorénshànjíshìshàn道人善，即是善。rénzhīzhīyùsīmiǎn人之知，愈思勉。yangrénèbùjǐnè扬人恶，即是恶。jízhīshènhuòqiězuò疾之甚，祸且作。shànxiāngquàndéjiējiàn善相劝，德皆建。guòbùguīdàoliǎngkuī过不规，道两亏。fánqǔyǔguìfēnxiǎo凡取与，贵分晓。yǔyíduōqǔyíshǎo与宜多，取宜少。jiāngjiārénxiānwènjǐ将加人，先问己。jǐbùyùjísùyǐ己不欲，即速已。ēnyùbàoyuànyùwàng恩欲