《中庸》拼音版_第1页
《中庸》拼音版_第2页
《中庸》拼音版_第3页
《中庸》拼音版_第4页
《中庸》拼音版_第5页
已阅读5页,还剩18页未读, 继续免费阅读

付费下载

下载本文档

版权说明:本文档由用户提供并上传,收益归属内容提供方,若内容存在侵权,请进行举报或认领

文档简介

1、中庸全篇d 1 y i zh a ng第一章ti ami ng zh i wei x ng l u x ng zh i wei d doxi u d do zh i wei ji ch天命之谓性;率性之谓道;修道之谓教。d do y e zh e b u k e x u y u l i y ek e l i f eiddy e道也者不可须臾离也;可离,非道也。sh i g u j un z 1 ji esh e h u qi su o b u d u k o ngj u h u qi su o b u 是故君子戒慎乎其所不睹,恐惧乎其所不 wnmb ji rd h u y inmo xi an

2、 h u wei g u j un z 1 sh eqi d u y e闻。莫见乎隐,莫显乎微。故君子慎其独也。x in uai l e zh i wei f a wei zh izh o ng f a er ji e喜、怒、哀、乐之未发,谓之中。发而皆zh o ngji ewei zh i h e zh o ngy e zh e ti ani a zh i d a b en y e h e y e中节,谓之和。中也者,天下之大本也。和也zh e ti anni a zh i d a d do y e者,天下之达道也y u y an育焉。y O d i y i zh a ng z izh iz

3、h o n gh eti and i wei y anwdn wu。致中和,天地位焉,万物s i sh u su ochuzh i y iy i l i y dnsh ou右第一章,子思述所传之意,以立言。ming d do zh i b enyu d ch u y u ti an e b u k e y i q sh i t i be y u明道之本原出于天,而不可易;其实体备于己, e b u k e l i c i y d c U y a ngc i ng?h a zh i y d zh o ng a sh egsh ego nghu d 而不可离。次言存养省察之要。终言圣神功化zh i

4、 j i gdy u xu e zh e y u c i f an qi u zh u sh ene z i d e zh i y i之极。盖欲学者于此,反求诸身而自得之,以q u wei wd y O zh i s i e ch o ngq i b en r n zh i sh d y dg sh i su o wei y i去未外诱之私,而充其本然之善。杨氏所谓一pi anzh i t 1 y do sh i y eq i xi a sh izh a ngg di z 1 s i y in f u z 1 zh i y n篇之体要是也。其下十章盖子思引夫子之言, y i zh o ngc

5、i zh a ngh i y i 以终此章之义。d i zh a ng第二章zh dng n i yu e j un z i zh o ng o ng xi aoo 6 f anzh o ngo ngj un仲尼曰:“君子,中庸;小人,反中庸。君z i zh izh o ng o ngy e j un z i 帝 sh izh o ng xi aoo n zh izh o ng o ngy e xi ao 子之中庸也,君子而时中。小人之中庸也,小 r n 印 wu j i dd y e 人而无忌惮也。”d i s anzh a ng z i yu ezh o ny o n gq zh i y

6、i h umin xi a n ng ji u第三章:子曰:“中庸其至矣乎!民鲜能久y i矢。d i s i zh a ng第四章z i yu ed a zh i b u x ng y e wo zh i zh i y i zh i zh e gu o子曰:“道之不行也,我知之矣:知者过zh i y u zh e b u j i y ed do zh i b u ming y ewo zh i zh i y i xi之;愚者不及也。道之不明也,我知之矣:贤 zh e gu o zh i b u xi a zh e b u j i y e r 白 mo b u y in sh i y e xi

7、a n(6g 者过之;不肖者不及也。人莫不饮食也。鲜能 zh i wei y e 知味也。”d i wu zh a ngz i yu edd q b u x ng y i f u第五章:子曰:“道其不行矣夫。”d i li Ozh a ng z 1 yu esh in q i d a zh 1 y e y ush in h ao wPn y 1第六章:子曰:“舜其大知也与!舜好问以haoch a er y dny in e y dngsha zh i q li a rdgi any dngqi zh o ngy u好察迩言。隐恶而扬善。执其两端,用其中于minq s 1 y i wei sh

8、O h u民。其斯以为舜乎! ”d i q 1 zh a ng第七章z i yu er e ji e yu e y u zh 1q u e na zh u g u hub子曰:”人皆曰予知,驱而纳诸罟擭xi n j i ngh izh o ng e mo zh 1 zh 1 pi y er e ji eyu e y u zh 1陷阱之中,而莫之知辟也。人皆曰予知,z e h u zh o ng o ng e b u n eg q 1 yu e sh ouy e择乎中庸,而不能期月守也。”d i b a zh a ng z i yu ehu zh 1 wei re y ez e h u zh o

9、 ngo ng第八章:子曰:“回之为人也:择乎中庸, d e y i sh n z e qudquaf u y 1 ng e f u sh 1 zh 1 y i 得一善,则拳拳服膺,而弗失之矣。”d i ji Ozh a ng第九章z i yu eti anxi a gu oji ak e j un y eju e l uk e c j子曰:天下国家,可均也;爵禄,可辞y eb d rek e d ao y ezh o ng o n gb u k e neg y e也;白刃,可蹈也;中庸不可能也。”d i sh izh a ng第十章z i l u wPn qi ng z i yu en dn

10、 f a ngzh iqi ng y u b eii a ngzh 1子路问强。子曰,“南方之强与,北方之qi ng y u y i e qi ng y umo r(hi y i ji a b u bawu dan(nf a ng强与,抑而强与?寞柔以教,不报无道,南方zh iqingy ej un z i j u zh 1 r n j 1n g es i e b u y a b eii a ng之强也。君子居之。衽金革,死而不厌,北方zh iqi mg y e朿 qi mg zh e j u zh i g u j un z 1 h e 帝 b u li u qi 6g z ai之强也。而强者

11、居之。故君子和而不流;强哉ji ao zh o ngl i e b u y 1 qi ng z aiji ao gu o y ou d dob u bins(hy an矫。中立而不倚;强哉矫。国有道,不变塞焉;qi ng z ai ji ao gu o wu d dozh i s 1 b u bi d qi ng z ai ji ao强哉矫。国无道,至死不变;强哉矫。”d i sh i y i zh a ng第十一章z 1 yu es u y in xnggudh du sh i y ou sh u y anwu f u子曰:“素隐,行怪,后世有述焉:吾弗wei zh i y i j un z

12、 i z un d do e x ngb dn t u e fwu f u n eg y i为之矣。君子遵道而行,半涂而废:吾弗能已y i j un z i y i h u zh o ng o ng g an sh i b u ji d zh i e b u hu iwei sh feg矣。君子依乎中庸。遯世不见知而不悔:唯圣 zh e n eg zh i 者能之。”d i sh i zh a ng第十二章j un z i zh i d df e y in f u f u zh i y uk e y i y u zh i君子之道,费而隐。夫妇之愚,可以与之 y an j i q zh i y

13、e su ish ng r e y i y ou su o b u zh i y an f u f u zh i 焉,及其至也,虽圣人亦有所不知焉。夫妇之 b u xi d k e y i n eg x ng y an j i q zh i y e su ish ng r e y i y ou su o 不肖,可以能行焉,及其至也,虽圣人亦有所 su o b u n eg y anti and i zh i d d y e rey du y ou su o h dng u j un z i所不能焉。天地之大也,人犹有所憾。故君子 y u d d ti anxi d mo n ng z ai y

14、 an y u xi ao ti anxi d mo n ng p o y an 语大,天下莫能载焉,语小,天下莫能破焉。sh i y uyu an f ei l i ti an y u yu e y u yu any m q sh ng xi d ch m诗云:“鸢飞戾天;鱼跃于渊。”言其上下察y e j un z 1 zh i d doz do du an h u f u f u j i qi zh i y e ch a h u也。君子之道,造端乎夫妇;及其至也,察乎 ti and i 天地。y du d i sh i 圧 zh a ng z 1 s i zh i y ag d y 1 s

15、h e rningsh ozh a ng右第十二章,子思之言,盖以申明首章, d do bu k e l i zh i y i y e q xi d b a zh a ng z a y ink o ngz 1 zh i y a y 1 道不可离之意也。其下八章,杂引孔子之言以 ning zh i 明之。d i sh i s anh a ng第十三章z 1 yu ed do bu yu ann 6 r n zh i wei d doyu ann n bu k e子曰:“道不远人。人之为道而远人,不可y 1 w ei d dosh i y tnf a k e f a k eq z e b u yu

16、 anzh i以为道。诗云:伐柯伐柯,其则不远。执k e y 1 f a k e ni 印 sh i zh iy du y 1 w ei yu an g u j un z 1 y 1 r n柯以伐柯,睨而视之。犹以为远。故君子以人 zh i r n g ai 広 zh 1 zh o ngsh u w ei d do b u yu an sh i zh u j 1 広 b u yu d 治人,改而止。忠恕违道不远。施诸己而不愿,y i wu sh i y u r n j un z 1 zh i d d s i qi u wei n ng y i y an su o qi u亦勿施于人。君子之道四

17、,丘未能一焉:所求h u z 1y 1 sh i f uwei n 岔g y e su o qi u h u ch ny 1 sh i j un乎子,以事父,未能也;所求乎臣,以事君,wei n ng y e su o qi u h u d iy 1 sh ixi o ng wei n ng y e su o qi u h u未能也;所求乎弟,以事兄,未能也;所求乎p ng y ouxi ansh i zh iwei n ng y e y o ng d e zh i x ng y o ngy a zh i j 1n朋友,先施之,未能也。庸德之行,庸言之谨; y ou su o b u z u

18、b u g an b u mi an y ou y u b u g an j n y a g u x ng 有所不足,不敢不勉;有馀,不感尽。言顾行, x ng g u y a j un z 1 h u b u z d z d er 行顾言。君子胡不慥慥尔。”d i sh i s i zh a ng第十四章j un z i s u q i weix ng b u yu dnh 口 qi wais u f u gu i君子素其位而行,不愿乎其外。素富贵,x ng h u f u gu i sh u p n ji a x ng h u p n ji a s u y i d i x ng h u 行

19、乎富贵;数贫贱,行乎贫贱;素夷狄,行乎 y i d i s u hu dn na x ng h u hu a na j un z i wu b a 帝 b u z i d e 夷狄;素患难,行乎患难。君子无八而不自得 y an z a sh ag weib u l ng xi a z a xi a weib u yu dnsh ngzh eg j i焉。在上位,不陵下;在下位,不援上;正 己e b uqi u y ure z e wuyuash ag b u yu a ti an xiab u ydu r eg u而不求于人。则无怨上不怨天,下不尤人。故j un z ij u y iy iq

20、mingxiaoo e x ng xi any i jiaoxin ziyu esh e君子居易以俟命,小人行险以徼辛。子曰:“射y ou s i h u j un z ish i zh uzh eg g uf an qi u zh u q sh en有似乎君子。失诸正鹄,反求诸其身。”d i sh i wu zh a ng第十五章j un z i zh i dap i r u x ng yu an b i z i er p i r u d e n gg ao b i君子之道,辟如行远必自迩,辟如登高必z i b ei sh i yu eq i z i h ao h er u g u s e

21、q n xi o ngd i j i自卑。诗曰:“妻子好合,如鼓瑟琴。兄弟既x i h e l e qi e dan y i er sh i ji a l e er q i t a ngz i yu e翕,和乐且耽。宜尔室家,乐尔妻帑。”子曰:f u mu q i sh un y i h u“父母其顺矣乎。”d i sh i li uzh a ng第十六章z i yu egu i sh e zh i wei d e q i sh eg y i h u sh i zh i e f u子曰:“鬼神之为德其盛矣乎。视之而弗ji a t i ngh i e f u wnt i wu e b u k e

22、 y i sh i ti anxi a zh i r n见;听之而弗闻;体物而不可遗。使天下之人,qi min gsh ng f uy 1 ch 的gj i s i y dngy dngh 口r u z 血 qi shingr u齐明盛服,以承祭祀。洋洋乎,如在其上,如z iqi zu o y dush i yu esh(& zh i g e s 1 b u k e d u s 1 sh en在其左右。诗曰:神之格思,不可度思,矧k e sh e s if u wei zh ixi an ch ng zh i b u k e y an r u c 1 f u可射思?夫微之显。诚之不可揜,如此夫

23、。”d i sh i q i zh a ng第十七章z 1 yu e sh Uqi di xi 0 y e y u d e wei sh eg r nz un wei ti an子曰:“舜其大孝也与!德为圣人,尊为天z 1 f u y ou s i haizh i ne z o ngni ixi a nh i z 1 s un b ao zh i g u 子,富有四海之内。宗庙飨之,子孙保之。故 di d eb i d ei qweib i d ei q l ub i d ei q ming b i d ei大德,必得其位,必得其禄,必得其名,必得q sh d g u ti anzh ish

24、e ngvu b i y in q c 血 広 d u y an g u z ai zh e p 在 其寿。故天之生物必因其材而笃焉。故栽者培zh i q i n孚h e f u zh i sh i yu eji a l e j un z 1 xi i xi i l rig de之,倾者覆之。诗曰:嘉乐君子,宪宪令德,y i min y i resh du l u y u ti an b ao y du ming zh i z i ti a sh enzh i宜民宜人。受禄于天。保佑命之,自天申之。g u d i d e zh e b i sh du ming故大德者必受命。”d i sh i

25、 b a zh a ng第十丿八章z 1 yu ewu y ou zh e q wei wn wong h uy 1 wang j i wei子曰:“无忧者,其惟文王乎。以王季为f u y 1 wu wang wei z 1 f u zu o zh i z 1 sh u zh i wu wangzu an d a 父,以武王为子。父作之,子述之。武王缵大 wangwang j iwen wang zh i x u y i r (Tgy ie y ou ti anxi i sh en王、王季、文王之绪。壹戎衣,而有天下。身b u sh i ti anxi i zh i xi a mingz un

26、 wei ti anz 1f u y ou s i h ai zh i ne不失天下之显名。尊为天子。富有四海之内。z o nmi aoxi a nh 1 宗庙飨之wu zh 1 d e武之德s 1 l i y e斯礼也z i wei sh iz i s un b ao zh 1wu wang mo sh(U mingzh ou o ngh eg wn。子孙保之。武王末受命,周公成文zhu wang d awang j i sh ng s i xi ago ng y i ti anz i zh 1 l i追王大、王季,上祀先公以天子之礼。d a h u zh u h du d fuj i sh

27、 i sh u re f u wei d 血 fu达乎诸侯大夫,及士庶人。父为大夫,z(&g y i d & fuj i y i sh i f u wei sh i z i wei d di葬以大夫,祭以士。父为士,子为大z ng y i sh i子为士;fu z(&g y i sh i j i y i d 血 fuq 1 zh 1 s ng夫;葬以士,祭以大夫。期之丧,s ann i a zh 1 s(&gd a h u ti anz i f u mu zh 1 s ng三年之丧,达乎天子;父母之丧, y e也d a h u d di fu 达乎大夫; wu gu i ji ndy i无贵贱

28、,一d i sh i ji Ozh a ng第十九章z i yu ewu wangzh oigo ng qi d a xid y i h uf u xia子曰:“武王、周公,其达孝矣乎。夫孝zh esh n j i re zh 1 zh i sh n sh u re zh 1 sh i zh e y e ch unqi u xi u者,善继人之志,善述人之事者也。春秋,修q z u mi doch e q i z o ngq ish eq ch ng y 1 jirdq sh i sh i z ong其祖庙,陈其宗器,设其裳衣,荐其时食。宗mi cd zh 1 l isu o y i x u

29、zh aomuy e x u ju esu oyi bi n gu i ji d y e庙之礼,所以序昭穆也。序爵,所以辨贵贱也。x u sh i su o y i bi n xi a y e l u ch d xi a wei sh ng su o y i d a ji a y e 序事,所以辨贤也。旅酬下为上,所以达贱也。 y n mdo su o y i x u ch i y e ji rd q i weixngqi l izduqi l e燕毛所以序齿也。践其位,行其礼,奏其乐, j ng q i su o z un d q su o q 1n sh i s i r u sh ish

30、e ng sh iwang r u sh i 敬其所尊,爱其所亲,事死如事生,事亡如事c u xi D zh 1 zh i y e ji a oh e zh 1 l i su o y i sh ish ng d i y e z o ng存,孝之至也。郊社之礼,所以事上帝也。宗mi co zh i l i su o y 1 si h u q i xi any e ming h u ji aosh e zh 1 l 1 dan 庙之礼,所以祀乎其先也。明乎郊社之礼,禘 ch ftg zh i y i zh i gu o q r u sh i zh uzh a ngh u 尝之义,治国其如示诸掌乎。

31、”d i e sh izh a ng第二十章ai g o ng/vPn zh egz 1 yu ewn wu zh izh egb u z C f a ngc e哀公问政。子曰:“文武之政,布在方策。q rec u z e q zh eg j u q re wnngz e q zh eg x i redo其人存,则其政举;其人亡,则其政息。人道g u wei zh egminzh egd i d do min sh u敏政,地道敏树z a r n在人。r n y e人也,q u r n y 1 sh en取人以身。q in qin w ei d a亲亲为大z unxi n zh idf u z

32、h eg y e zh e p u l u y e夫政也者,蒲卢也。故为政xi ush en y 1 do xi u do y 1 r 台修身以道。修道以仁z unxi n wei d a q in 尊贤为大。亲 z C xi a weib u hu o在下位,不获bu k e y 1 bu xi uy i zh e y i y e 义者,宜也, ng l 1 su osh e ngy er n zh e。仁者,d aqin zh i sh a亲之杀,尊贤之等,礼所生也。h u shag min b u k e d e 印 zh i y 1 g u j un z 1乎上,民不可得而治矣。故君子

33、,不可以不修 sh en s i xi u sh en b u k e y 1 b u sh i q in s i sh i q in b u k e y 1 身。思修身,不可以不事亲。思事亲,不可以 b u zh i r ns i zh i r nb u k e y 1 b u zh i ti an不知人。思知人,不可以不知天。”ti anxi a zh i d a d do wusu o y 1 x ng zh i zh e s an yu e j unh天下之达道五,所以行之者三,曰:君臣y e f u z 1 y e f u f u y e k un d i y ep eng y ou

34、 zh i ji aoy e也、父子也、夫妇也、昆弟也、朋友之交也。wu zh e ti anxi a zh i d a day e zh i r n y o ngs an zh e ti anxi a五者,天下之达道也。知、仁、勇三者,天下zh i d a d e y e su o y 1 x ng zh i zh e y i y ehu osh e ng 印 zh i zh i hu o之达德也。所以行之者一也。或生而知之;或 xu 0 印 zh i zh i hu o k in & zh i zh i j i q i zh i zh i y i y e hu o 学而知之;或 困而知之:

35、及其知之,一也。或 an 印 x ng zh i hu o l i 0 x ng zh i hu o mi a qi 6g 0 x ng zh i j i q 安而行之;或利而行之;或勉强而行之:及其 ch ngg o ng 成功,一 也。z 1 yu eh ao xu e j n h u zh i l i x ng j n h u r enzh i ch i子曰:“好学近乎知。力行近乎仁。知耻j n h u y 6ngzh i s i s an zh e z e zh i su o y 1 xi u sh enzh i su o y 1 xi u近乎勇。知斯三者,则知所以修身。知所以修sh

36、enz e zh i su o y 1 zh i r enzh i su o y 1 zh i r enze zh i su o y 1 zh i身,则知所以治人。知所以治人,则知所以治 ti an xi a gu o ji a y 1 天下国家矣。”f n wei ti anxi a gu o ji a y ou ji uj i ng yu e xi ush en y e z unxi 凡为天下国家有九经,曰:修身也、尊贤 y e q in qin y e j ng da ch e y e t 1 q tn ch n y e z 1 sh u min y e 也、亲亲也、敬大臣也、体群臣也、

37、子庶民也、l fi b aig o ngy e r 0 yu ann 6 y e hu zh u h du y e xi ush en z e d do来百工也、柔远人也、怀 诸侯也。修身,则 道l i z unxi nz e b u hu o q in qinz e zh u f u k un d i b u yu d立。尊贤,则不惑。亲亲,则诸父昆弟不怨。j ng da ch e z e b u xu d t 1 q tn ch e z e sh i zh i b(O t 1 zh ongz 1敬大臣,则 不眩。体群臣,则士之报体重。子sh u minz e b aix ng qu dil

38、 b aig o ng z e c fiy og z u r 0 yu ann n庶民,则百姓劝。来百工,则财用足。柔远人,z e s i f a nggu i zh i hu fi zh u h duz e ti anxi a wei zh i则四方归之。怀诸侯,则天下畏之。q i mingsh ngf uf ei t 1 b u d engsu o y 1 xi ush eny e q u ch n齐明盛服,非体不动:所以修身也。去谗 yu an s e jirt hub 印 gu i d e su o y 1 qudnxihy e z un qi wei zh eg 远色,贱货而贵德,所

39、以劝贤也。尊其位,重 q I u t dg q h do wusu o y 1 qu tn q in qin y e gu a sh eg re sh 1其禄,同其好恶,所以劝亲亲也。官盛任使,su o y 1 qu dn d d ch e y ezh o ngx n zh bng l u su o y 1 qu dn sh i y e sh i sh 1所以劝大臣也。忠信重禄,所以劝士也。时使b 0 li an su o y 1 qu dn b aix ng y er i sh e nyu e sh i j i b 1 ngh e ngsh i薄敛,所以劝百姓也。日省月试,既禀称事,su o

40、 y 1 qu dn b aig o ng y es dngwa n cy mg lb ji ash n e gu an b u n eng su o y 1所以劝百工也。送往迎来,嘉善而矜不能所以r 0 yu ann e y ej i ju e sh i j u f I gu 0 zh i lu d ch i weich b p n柔远人也。继绝世,举废国,治乱持危,朝聘y 1 sh i h cu wa ng e b 0 l b su o y 1 hubzh u h du y e f n wei ti anxi d 以时,厚往而薄来,所以怀诸侯也。凡为天下 gu 0 ji a y ou ji

41、 uj i ng su o y 1 x ng zh i zh e y i y e 国家有九经,所以行之者一也。f n sh iy u z e l i凡事,豫则立,:b u y u z e f e 不豫则废y b qi b d ng。言前定,z e b u 则不h esh i qi n d ngz e b u k unx ng qi b d ngz e b u ji ud d qi b跆。事前定,则不困。行前定,则不疚。道前d ngz e b u qi dg疋,则不穷。z d xi d wei b u hub h u sh ngmin b u k ed e e zh i y 1hu b h u在

42、下位不获乎上,民不可得而治矣。获乎sh ng y ou d dob u x n h u pegy oub u hue h u shdgy 1x n h u p eng y ou上有道:不信乎朋友,不获乎上矣。信乎朋友y ouddb u sh u h u q in b u x n h u p eng y ou y 1 sh u h u q in y ou d do有道:不顺乎亲,不信乎朋友矣。顺乎亲有道: f an zh e sh enb u ch 的gb u sh U h u q in y 1ch ngsh eny ou d dob u ming h u反者身不诚,不顺乎亲矣。诚身有道:不明乎

43、sh nb u ch 的g h u sh eny 1善,不诚乎身矣。ch ng zh eti anzh i d 血 y e ch 的g zh i zh e r 6 zh i d do y e ch 的g诚者,天之道也。诚之者,人之道也。诚 zh e b u mi an zh o ngb U s i 印 d ec o n g ngzh o ngj d sh ng r n y e者,不勉而中不思而得:从容中道,圣人也。ch ng zh i zh e z e sh dng u zh 1 zh i zh e y e诚之者,择善而固执之者也。b o xu e zh ish erwen zh ish n

44、s i zh i ming bi d zh i d u x ng zh i博学之,审问之,慎思之明辨之,笃行之。y ou f u xu e xu e zh i f u n6g f u cu o y e y ou f u wPnwPn zh i f u有弗学,学之弗能,弗措也。有弗问,问之弗zh i f u cu o y e y ou f u s is i zh i f u d e f u cu o y e y ou知,弗措也。有弗思,思之弗得,弗措也。有f u bid bi d zh i f u mingf u cu o y e y ou f u x ng x ng zh i f u d u弗

45、辨,辨之弗明,弗措也。有弗行,行之弗笃,f u cu o y e re y i n eng zh i j 1 b ai zh i re sh in eg zh i j 1 qi an弗措也。人一能之,己百之。人十能之,己千zh i gu o n 岔g c 1 d do y 1 su i y u b i mingsu i r 0 b i qi fig之。果能此道矣,虽愚必明,虽柔必强。d i e sh i y i zh a ng z i ch ngmingwei zh i x ng z i mingch ng wei zh i第二十一章:自诚明,谓之性;自明诚谓之ji d ch ng z e m

46、ing y 1 ming z e ch ng y 1y ou d i e sh 1 y i zh a ng z 1教。诚则明矣;明则诚矣。右第二十一章。子s i ch ngsh ngzh a ng f u z 1 ti aiddDrnddzh i y i(Tl i y y e z i思承上章,夫子天道人道之意,而立言也。自c 1 y 1 xi d sh i e zh a ng ji e z 1 s i zh i yy 1 f an f u tu iming c 1 zh a ng此以下十二章,皆子思之言,以反覆推明此章zh i y id i 住 sh i 圧 zh a ng第二十二章wei t

47、iamia zhich ng weindngj n q i x n gn和gj n q i x n gz e ndng唯天下至诚为能尽其性。能尽其性,则能j n re zh i x ngn eg j n re zh i x ng z e n eg j ri wu zh i x ng n eg j n尽人之性。能尽人之性,则能尽物之性。能尽 wu zh i x ng z e k e y i z a ti and i zh i hu a y u k e y i z a ti and i zh i 物之性,则可以赞天地之化育。可以赞天地之 hu a y uz e k e y i y u ti and

48、 i c an y i化育,则可以与天地参矣。d i 住 sh i s amh a n g q c i zh i q uq u n eg y ouch egch eg z e第二十二章:其次致曲。曲能友诚。诚则x ng x ng z e zh u zh u z e mingming z e d dngd dng z e bi n bi a z e形。形则著。著则明。明则动。动则变。变则hu awei ti ami a zh i ch eg wei n eg hu a化。唯天下至诚为能化。d i 住 sh i s i zh a ng zh i ch eg zh i dak e y i qi zh

49、 i gu o ji aji a ng第二十四章:至诚之道可以前知。国家将x i ngb i y ouzh e xi figgu o ji aji a wfingb i y ou y aoni eji a h u sh i兴 八,必有祯祥;国家将亡,必有妖孽。见乎蓍gu id dng h u s i t 1hu o f u ji a ngh ish a b i xi anzh i zh ib u sh a龟,b i xi动乎四体。anzh i zh ig u祸福将至,zh ich eg r u sh e善必先知之.不善;不善,必先知之。故至诚如神d i 住 sh i wu zh a ng第二十

50、五章ch eg zh e z i ch eg y ee da z i d do y e ch eg zh ewu zh izh o ng诚者自成也,而道自道也。诚者,物之终sh 1 b u ch eg wu wush i g u j un z i ch eg zh i wei gu ich eg zh e f ei始。不诚无物。是故君子诚之为贵。诚者,非z i ch eg j 1 e y 1 y e su o y 1 ch ng wu y e ch eg j 1 re y e ch eg wu自成己而已也。所以成物也。成己仁也。成物zh i y e xngzh i d e y e h e wa

51、i n 在 zh i d do y e g u sh i cu o zh i y i知也。性之德也,合外内之道也。故时措之宜y e也。d 1 住 sh i li uzh a ng第二十六章g u zh 1ch eg wu x ib u x i z e ji u ji u z e zh 1 zh 1 z e y ou故至诚无息。不息则久,久则徵。徵 则悠yu an y ouyu an z e b o ho b o h duz e g domingb o h Ousu o远。悠远,则博厚。博厚,则 高明。博厚,所y 1 z ai wu y eg aomi ngsu o y 1 f u wu y e

52、 y ou ji u su o y 1 ch eg以载物也。高明,所以覆物也。悠久,所以成y ou ji uwu ji a ng悠久,无疆。 wu wei e ch eg 无为而成。wu y e bo ho p 在 dlg domingp d ti an物也。博厚,配地。高明,配天。r u c 1 zh e b u ji a e zh a ng b u d eng e bi d如此者,不见而章,不动而变,ti and 1 zh i d dD天地之道, z e q i sh e ngvu b u c ek e y 1 y dn e j n y eq wei wu b u d可一言而尽也。其为物不

53、贰,ti and! zh i dd b o y e hoy e g ao y e则其生物不测。天地之道,博也、厚也、高也、ming y e y ou y e ji u y e j in f u ti an s i zh a(zh aozh i du o j i q明也、悠也、久也。今夫天斯昭昭之多,及其wu qi ng y er 1 yu e x i ngh n x 1 y an wan wu f u y an j in f u d 1 y 1无穷也,日月星辰系焉,万物覆焉。今夫地一cu o t u zh i du o j i q gu a n gp cu z ai hu a yu e e b

54、 u zh Og zh d he h ai e撮土之多,及其广厚载华岳而不重,振河海而b u xi ewdn wu z ai y an j in f u sh any 1 ju d sh i zh i du o j i q gu a ng不泄,万物载焉。今夫山一卷石之多,及其广d a c ao mu sh e ngh iq n sh O j u zh ib aoz ng x i ngy an j in f u shu 1大,草木生之,禽兽居之,宝藏兴焉。今夫水,y i sh 0 zh i du o j i q b u c e一勺之多,及其不测,bi esh e ng an hu o c i z

55、h i y an鳖生焉,货财殖焉。sh i y uwei ti anzh imingyu dntu oji ao l Og蛟、龙、g d yu e。”盖曰:“天y u h u b u xi anwen wang zh i d e zh i ch u。y u mubu y iti an诗云:“维天之命,于穆不已zh i su o y i wei ti any e之所以为天也。于乎不显,文王之德之纯g d yu ewn wcng zh i su o y i wei wn y e盖曰:“文王之所以为文也d i e sh i q i zh a ng第二十七章d d z a ih dg r n zh i d d y ng y dng h u大哉圣人之道!洋洋乎,l i y i s an b ai weich u y i b u y i纯亦不已f a y u wdn wu发育万物,y u ti an y ou y ou d d z ai l

温馨提示

  • 1. 本站所有资源如无特殊说明,都需要本地电脑安装OFFICE2007和PDF阅读器。图纸软件为CAD,CAXA,PROE,UG,SolidWorks等.压缩文件请下载最新的WinRAR软件解压。
  • 2. 本站的文档不包含任何第三方提供的附件图纸等,如果需要附件,请联系上传者。文件的所有权益归上传用户所有。
  • 3. 本站RAR压缩包中若带图纸,网页内容里面会有图纸预览,若没有图纸预览就没有图纸。
  • 4. 未经权益所有人同意不得将文件中的内容挪作商业或盈利用途。
  • 5. 人人文库网仅提供信息存储空间,仅对用户上传内容的表现方式做保护处理,对用户上传分享的文档内容本身不做任何修改或编辑,并不能对任何下载内容负责。
  • 6. 下载文件中如有侵权或不适当内容,请与我们联系,我们立即纠正。
  • 7. 本站不保证下载资源的准确性、安全性和完整性, 同时也不承担用户因使用这些下载资源对自己和他人造成任何形式的伤害或损失。

评论

0/150

提交评论